دیده، شنیده و دوست داشته نشدن در دوران کودکى

1300 868 آگاه
دیده، شنیده و دوست داشته نشدن در دوران کودکى تصویر ذهنى فرد نسبت به خود را مى تواند تغییر دهد. این موضوع در دختران با تنفر و انزجاز نسبت به بدن و فیزیک خود، همراه است.

مادر آینه اى است که دختر خود را در او مى بیند. اولین احساسات نسبت به خویشتن در نگاه و کلمات مادر جستجو مى شود. عمق پیوند و علاقه ى مادر به دختر است که به او اعتماد به نفس مى بحشد. این که دختر خود و آینده ى خود را چگونه مى بیند، بستگى به نگاه مادر به او دارد.

تحقیر، سرزنش و مورد تمسخر قرار گرفتن پیرامون رفتار و یا ظاهر فیزیکى مى تواند موجب احساس ناخوشایند نسبت به بدن خود در دختران شود که پیامد هاى آن به گونه هاى مختلف دیده مى شود.

گاه غذا جایگزین عشق و توجه مادرى مى شود و مادران تصور مى کنند عشق دریغ کرده را مى توانند با غذا جبران کنند. معمولا نتیجه ى این نوع از بودن مادران، فرزندانى خواهد بود که در بزرگسالى پرخورى هاى عصبى، اضافه وزن و تنفر از بدن خویش دارند.
گاه افرادى را مى بینیم که نسبت به بدن خود بى اعتنا هستند و حتى اتفاقاتى را که در بدن خود مى افتد احساس نمى کنند و از بیان احساسات خود به صورت فیزیکى احساس شرم و خجالت دارند.

در واقع زمانى که کودک پاسخ هاى مادرانه را به موقع دریافت نمى کند، احساساتش خاموش مى شود و یاد مى گیرد تغییرات جسمانی خود را نادیده بگیرد و توانایی شناسایی آن ها را نخواهد داشت.
با ورود به دوره ى بزرگسالى در بعضى رابطه ى جنسى جایگزین عشق مى شود و تنها راه ماندن در یک رابطه داشتن رابطه ى جنسى نه به معناى لذت بردن از آن بلکه تنها راه براى خواستنى بودن تلقى مى شود. این افراد لذتى از رابطه یا حتى لمس شدن نخواهند برد و فقط آن را لازمه ى یک رابطه ى عاطفى مى دانند.

نظر شما